Katastrofy, egzekucje, mutacje, śmiertelne wypadki, perwersje - forum bez tabu - HcFor
Zarejestruj się FAQ Lista użytkowników Kalendarz Szukaj Dzisiejsze posty Zaznacz Wszystkie Fora jako Przeczytane
Witamy na HCFOR.pl - Forum bez tabu!!!
Zapraszamy do rejestracji, która umożliwi korzystanie z wszystkich funkcji naszego forum.
Zapomniałem hasła


Bestiarium
Wróć   Katastrofy, egzekucje, mutacje, śmiertelne wypadki, perwersje - forum bez tabu - HcFor > Light Corner > Katastrofy lotnicze i morskie

Odpowiedz
 
LinkBack Narzędzia wątku Przeszukaj ten temat Wygląd
  #1 (permalink)  
stare 29-08-2010, 17:22
Avatar wojtek209g
Senior Member
 
Zarejestrowany: Oct 2009
Skąd: Gdańsk
Reputacja: 3295
wojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond repute
Postów: 494
wojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond reputewojtek209g has a reputation beyond repute
Domyślnie Apollo 13

Cytat:
Apollo 13





Zadanie misji: Lądowanie na powierzchni księżyca załogowego statku kosmiczego i powrót na ziemię

Moduł dowodzenia: CM-109 kryptonim Odyssey masa 5,560 kg

Moduł serwisowy: SM-109 masa 23,181 kg

Moduł księżycowy: LM-7 kryptonim Aquarius masa 15,192 kg

Załoga: 3 osoby



Od lewej: Lovell, Swigert, Haise *[4]


Rakieta: Saturn V *[2]

Stanowisko startowe: LC39A *[3]

Czas startu: 11 kwietnia, 1970 19:13:00 UTC *[1]

Czas lądowania na księżycu: Skasowany z powodu eksplozji module serwisowym.

Ilość orbit wokół księżyca: 1

Data wodowania na Pacyfiku: 17 kwietnia 17, 1970 18:07:41 UTC

Czas trwania misji: 5 dni 22 h 54 m 41 s



Misja Apollo 13 była trzecią misją tego programu, z planowanym lądowaniem ludzi na powierzchni Księżyca, lecz eksplozja zbiornika z tlenem w module serwisowym, nie tylko uniemożliwiła lądowanie na Księżycu, ale także spowodowała rozpoczęcie walki o życie załogi. Lot dowodzony był przez Jamesa A. Lovella; pilotem modułu dowodzenia był John L. "Jack" Swigert; pilotem modułu księżycowego był W. Haise. Swigert zastępował pierwotnego pilota modułu dowodzenia Ken Mattingly, którego uziemił lekarz misji z obawy o to, że Mattingly nabawił się różyczki. W rzeczywistości Mattingly nie zachorował na różyczkę, i wniósł znaczną pomoc naziemnym kontrolerom, podczas walki o sprowadzenie załogi Apollo na ziemię.

Start misji nastąpił 11 kwietnia, 1970 o godzinie 19:13 UTC. Po dwóch dniach na trasie do księżyca, na skutek uszkodzenia, które powstało jeszcze na ziemi, w module serwisowym nastąpiła eksplozja, która spowodowała stratę dwóch zbiorników z tlenem, pozbawiając moduł dowodzenia energii elektrycznej na trasie do Księżyca i z powrotem do granicy atmosfery Ziemi.

Moduł serwisowy był, między innymi, elektrownią modułu dowodzenia (ogniwa paliwowe). Indywidualne bateryjne zasilanie elektryczne modułu dowodzenia było zaplanowane na pracę przez kilka ostatnich godzin, podczas wchodzenia do atmosfery, po odrzuceniu modułu serwisowego.

Po eksplozji zbiornika z ciekłym tlenem załoga opuściła moduł dowodzenia i przeprowadziła się do modułu księżycowego z zamiarem powrotu do niego na kilka godzin przed lądowaniem. Przed opuszczeniem modułu dowodzenia zostały wyłączone wszystkie urządzenia elektryczne aby zachować energię elektryczną niezbędną podczas wchodzenia w atmosferę i podczas wodowania. Moduł księżycowy był przeznaczony do dłuższego przebywania niż kilka godzin, ale zaprojektowany był dla dwóch astronautów.
Pomimo trudności spowodowanych niedoborem energii elektrycznej i wynikających z tego licznych konsekwencji, pomimo ciasnoty, pomimo kłopotów związanych z usuwaniem dwutlenku węgla i braku wody pitnej, 17 kwietnia załoga szczęśliwie powróciła na ziemię.



Start i podróż do orbity około księżycowej


Misja rozpoczęła się mało znanym epizodem: podczas pracy silnika rakietowego drugiego członu, centralny silnik wyłączył się dwie minuty wcześniej. Cztery zewnętrzne silniki pracowały dłużej, co skompensowało niedobory energii i statek kosmiczny dotarł na orbitę. Przedwczesne wyłączenie centralnego silnika drugiego członu spowodowało niebezpieczne wzdłużne drgania, które mogły rozerwać drugi człon na strzępy. Silnik doznał przeciążeń 68 g w formie wibracji o częstotliwości 16 Hz, co spowodowało wygięcie konstrukcji silnika o 76 mm. Słabsze wibracje wzdłużne były obserwowane już we wcześniejszych lotach Titan i Saturn, a szczególnie w misji Apollo 6, lecz w misji Apollo 13 zjawisko wystąpiło we wzmocnionej formie poprzez interakcję silników rakietowych z konstrukcją statku kosmicznego w zjawisku nazywanym kawitacją. W późniejszych misjach wprowadzono modyfikacje przeciwko wibracjom wzdłużnym, które opracowywane były już wcześniej. Do tych modyfikacji zaliczyć trzeba: dodatkowy zbiornik płynnego helu do centralnego silnika, instalacja płynnego tlenu do tłumienia drgań silnika rakietowego, dodatkowe automatyczne odcinanie mocy, i uproszczenie konstrukcji zaworów paliwowych we wszystkich silnikach II członu rakiety Saturn V.





Eksplozja


Na trajektorii do Księżyca, w odległości 320 000 km od Ziemi, Kontrola Misji poprosiła załogę o włączenie mieszacza w zbiornikach ciekłego tlenu i płynnego wodoru. Operacja ta była potrzebna do wyrównania gęstości ich zawartości, co z kolei było konieczne do dokładnego odczytu ich stanu ilościowego. Po włączeniu silnika mieszacza astronauci usłyszeli głośny huk z towarzyszeniem wahania mocy elektrycznej i szumem pracy silników RCS. Załoga początkowo myślała że to meteoroid uderzył w moduł księżycowy.

W rzeczywistości, zbiornik tlenu nr 2, jeden z pośród dwóch w module serwisowym, eksplodował. Uszkodzona izolacja na kablu doprowadzającym zasilanie do mieszacza płynnego tlenu wewnątrz zbiornika, przyczyniła się do spowodowania zwarcia i zapłonu izolacji. W rezultacie wzrostu temperatury wzrosło ciśnienie w zbiorniku poza jego dopuszczalny limit i eksplodował zbiornik tlenu nr 2, uszkadzając zbiornik tlenu nr 1 i wnętrze modułu serwisowego. Z wnęki nr 4 została odrzucona pokrywa. Zapasy tlenu z modułu serwisowego ulotniły się w przestrzeń kosmiczną.

Uszkodzenia modułu serwisowego spowodowały, że powrót na ziemię, z lądowaniem na Księżycu, stał się niemożliwy, tak więc kierownik misji Gene Krantz przerwał misję. Aktualny plan przerwania misji, napisany jeszcze w 1966 zakładał użycie silnika modułu serwisowego do znacznej zmiany prędkości (wyhamowanie), tak aby stała się możliwa zmiana (o 180°) kierunku lotu statku kosmicznego. Ten sposób powrotu na ziemię wydawał się najszybszy, jednak z przynajmniej trzech powodów był niepraktyczny:[
- był on użyteczny we wcześniejszej fazie misji, zanim statek kosmiczny wszedł w grawitacyjną sferę wpływu Księżyca
- nie było energii elektrycznej do sterowania silnikiem
- istniała obawa że w eksplozji zbiornika z tlenem, powstały inne nieprzewidziane uszkodzenia



Po oddzieleniu modułu serwisowego w pobliżu Ziemi

Misja została przerwana, załoga przeniosła się do modułu księżycowego z zamiarem powrotu do modułu dowodzenia na krótko przed wejściem w atmosferę, zasilanie modułu dowodzenia zostało wyłączone. Do zmiany kierunku lotu wykorzystano grawitację Księżyca i silnik rakietowy członu opadania modułu księżycowego, a nie silnika napędowego CSM.


Przerwana misja


14 kwietnia o godz. 08:43 UT został wykonany z użyciem silnika członu opadania modułu księżycowego, manewr umieszczenia statku kosmicznego na trajektorii swobodnego powrotu na ziemię. Manewr ten uwzględniał wykorzystanie grawitacji Księżyca i Ziemi do powrotu na Ziemię poprzez wykonanie okręgu wokół Księżyca, manewr ten przewidywał wodowanie na Oceanie Indyjskim 18 kwietnia o godz. 03:13 UT. Po okrążeniu Księżyca, 15 kwietnia o godz. 02:40 została wykonana druga faza pracy silnika członu opadania która trwała 263.4 sekundy i przyspieszyła szacowany czas powrotu na 17 kwietnia godz. 18:06 z wodowaniem na środkowym Pacyfiku.

Moduł księżycowy był przeznaczony do utrzymania dwóch astronautów przez dwa dni, a nie trzech przez cztery dni. Zapas tlenu w module księżycowym był wystarczający, gdyż przed każdym spacerem księżycowym przewidziana była dekompresja i ponowne napełnienie wnętrza członu wznoszenia mieszanką do oddychania po spacerze. Inaczej było z wodą, która w CSM otrzymywana była z ogniw paliwowych przy produkcji energii elektrycznej jako produkt uboczny spalania wodoru. Natomiast moduł księżycowy zasilany z baterii srebrno-cynkowych miał ograniczony zapas wody, czyli konkretnie dla dwóch astronautów na dwa dni. W celu zaoszczędzenia energii obciążenie elektryczne modułu księżycowego zostało obniżone do koniecznego poziomu, zachowując sterowanie klimatyzacją, komunikację, telemetrię.

Ograniczona ilość wodorotlenku litu potrzebna do usuwania dwutlenku węgla stała się poważnym problemem. Wewnętrzne zapasy LiOH modułu księżycowego były niewystarczające, a zewnętrzne zapasy dla modułu księżycowego znajdowały się w członie opadania wtedy niedostępnego. Moduł dowodzenia miał wystarczający zapas kanistrów z wodorotlenkiem litu ale były one nie kompatybilne z armaturą modułu księżycowego. Inżynierowie na ziemi zaplanowali sposób połączenia kanistrów z modułu dowodzenia z gniazdami w module księżycowym, a astronauci ten plan zrealizowali w kosmosie.




16 kwietnia o godz. 04:32 UT na 15 sekund z 10% mocą został włączony silnik członu opadania w celu zmniejszenia prędkości, a to z kolei służyło do zwiększenia kąta wejścia w atmosferę do -6.52°, włączono tęż częściowo zasilanie modułu dowodzenia (z baterii). 17 kwietnia o godz. 12:53 UT 22.4 sekundowy czas pracy silnika członu opadania modułu księżycowego ustalił kąt wejścia w atmosferę na -6.49°.


Wejście w atmosferę i wodowanie


Kiedy statek kosmiczny 17 kwietnia o godz. 13:15:06 UT zbliżył się do ziemi, załoga odrzuciła moduł serwisowy i sfotografowała go. Właśnie wtedy po raz pierwszy załoga zobaczyła uszkodzenia spowodowane eksplozją zbiornika z tlenem. Zasilanie elektryczne modułu dowodzenia włączono o godz. 16:43:02 UT, odrzucono wtedy moduł księżycowy. Wszystkie elementy modułu księżycowego, które przetrwały wejście w atmosferę, a szczególnie generator SNAP-27, planowo mający służyć do zasilania aparatury ALSEP na powierzchni Księżyca i zawierający 3.9 kg plutonu, wpadły do Oceanu Indyjskiego na północny wschód od Nowej Zelandii. Zasilacz izotopowy wylądował w Tonga Trench. Podczas gdy zatopiony pluton będzie radioaktywny przez 2000 lat, na razie nic nie wskazuje na to, iż wystąpiło jakiekolwiek skażenie. Apollo 13 wodował na Pacyfiku 17 kwietnia 1970 roku o godz. 18:17:41 UT po misji trwającej 142 godziny, 54 minuty, 41 sekundy. Wodowanie nastąpiło na współrzędnych 21°38' Płd, 165°22' Zach. na południowy zachód od Amerykańskiego Samoa i 6.5 km od okrętu ratowniczego USS Iwo Jima.





Po oddzieleniu modułu księżycowego przed wejściem w atmosferę

Przyczyny eksplozji zbiornika z ciekłym tlenem


Przyczyny rozerwania zbiornika z ciekłym tlenem, jak wykazało długotrwałe dochodzenie, należy szukać w nieprawdopodobnym zbiegu okoliczności. Zbiorniki zawierające produkty o niskiej temperaturze, wymagają zarówno zaworów bezpieczeństwa jak i wyjątkowo dobrej izolacji termicznej w celu uniknięcia nadmiernego wzrostu ciśnienia związanego z parowaniem. Zbiorniki ciekłego tlenu i wodoru modułu serwisowego były tak dobrze izolowane termicznie, że mogły bezpiecznie przechowywać nadkrytyczny wodór i ciekły tlen przez lata. Każdy zbiornik tlenu zawierał setki kilogramów tlenu do produkcji powietrza, prądu i wody.

Zbiornik zawierał kilka elementów mających związek z wypadkiem, oto one:
- przetwornik ilościowej zawartości zbiornika z ciekłym tlenem
- turbinka we wnętrzu zbiornika do mieszania ciekłego tlenu, aby uzyskać jednakową gęstość w całym zbiorniku w celu dokładnego pomiaru stanu ilościowego
- grzejnik do odparowywania ciekłego tlenu (zamiany ciekłego tlenu na lotny)
- termostat współpracujący z grzejnikiem
- czujnik temperatury
- zawory i instalacja rurowa.

Grzejnik i współpracujący z nim termostat były oryginalnie zaprojektowane dla szyny zasilania 28 V DC modułu dowodzenia. Dokumentacja grzejnika i termostatu była później zmieniona aby umożliwić zastosowanie 65 V do szybszego opróżnienia zbiornika na ziemi. Analizując możliwość zastosowania 65 V DC do zasilania grzejnika producent zbiornika nie uwzględnił elektrycznych styków termostatu. Stało się to na skutek przeoczenia. Na domiar złego czujnik temperatury wnętrza zbiornika nie odczytywał wyższych operacyjnych temperatur grzejnika niż 38 °C. Normalnie to nie był żaden problem, ponieważ styki termostatu rozwierały się przy 28 °C i była to najwyższa temperatura jaką miało prawo osiągnąć wnętrze zbiornika, przy tej temperaturze był wyłączany grzejnik. W zbiorniku z ciekłym tlenem nie było urządzenia ostrzegającego przed wysoką temperaturą bo tam pożaru się nikt nie spodziewał.

Platforma nośna zbiorników z tlenem była oryginalnie zainstalowana w module serwisowym Apollo 10, lecz została usunięta w związku z potencjalnym problemem związanym z interferencją elektromagnetyczną. Podczas demontażu platforma spadła z wysokości 5 cm. Zbiornik nie wyglądał na uszkodzony i zbiornik ten później zainstalowano w Apollo 13. Raport przeglądu Apollo 13 ujął wypadek z zbiornikiem w następujący sposób: prawdopodobieństwo uszkodzenia zbiornika podczas incydentu jest "raczej niewielkie". Po napełnieniu zbiornika ciekłym tlenem podczas naziemnego testu, nie mógł on być opróżniony w sposób prawidłowy, prawdopodobnie z powodu uszkodzonej armatury wejściowej podczas upadku demontowanego zbiornika. Grzejnik ze współpracującym z nim termostatem podłączono do naziemnej instalacji 65 V, aby przyspieszyć wypompowywanie ciekłego tlenu. Operacja ta powinna zająć kilka dni przy termostacie rozwierającym styki zasilania grzejnika przy temperaturze 28 °C. Jednakże kiedy na początku wypompowywania styki termostatu zostały zwarte aby zasilić grzejnik, 65 V zasilanie stopiło i zwarło styki termostatu na stałe, grzejnik pozostał włączony tak długo, jak długo było przyłożone napięcie do termostatu. Termostat przestał działać, przy temperaturze 28 °C styki termostatu się nie rozwierały.

Spowodowało to wzrost temperatury do około 540 °C. Ponieważ czujnik temperatury nie był zaprojektowany do odczytu tak dużych temperatur wyposażenie ostrzegawcze nie zanotowało ani nie ostrzegło o prawdziwej temperaturze we wnętrzu zbiornika. Długotrwała wysoka temperatura stopiła elektryczną izolację instalacji zasilającej silnik mieszacza odsłaniając gołe druty. Kiedy go ponownie napełniono ciekłym tlenem, a stało się to przed misją Apollo 13, zbiornik stał się bombą czekającą na impuls inicjujący. Ten impuls pojawił się w 56 godzinie misji Apollo 13 gdy włączono mieszacz ciekłego tlenu w zbiorniku nr 2, prąd popłynął przez gołe, zwarte druty zasilające silnik mieszacza, produkując iskry i zapalając resztki izolacji, być może zwarte druty same zadziałały jak grzejnik. Wytworzona przy tym temperatura produkowała tyle gazowego tlenu, że zawory nadmiarowe nie były w stanie go wydalić, zbiornik nr 2 eksplodował, a zbiornik nr 1 został uszkodzony, po trzech godzinach moduł serwisowy nie był w stanie produkować ani energii elektrycznej, ani wody, nie miał zapasu tlenu do produkcji mieszanki do oddychania, stracił możliwość użycia silnika napędowego i RCS, stał się bezużyteczny.


*[1] UTC Uniwersalny czas koordynowany, UTC (ang. Universal Time Clock lub Coordinated Universal Time, fr. Temps Universel Coordonné) – wzorcowy czas ustalany na podstawie TAI (fr. Temps Atomique International), uwzględniający nieregularność ruchu obrotowego Ziemi i koordynowany względem czasu słonecznego. By zapewnić, że Słońce średnio w ciągu roku przechodzi nad południkiem zerowym o godz. 12:00 UTC, z dokładnością nie mniejszą niż 0.9 s, od czasu do czasu do UTC dodawana jest tzw. przestępna sekunda. Operację tę przeprowadza IERS (International Earth Rotation Service).

WIĘCEJ NA:

Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Uniwersalny_czas_koordynowany



*[2] Saturn V – wielostopniowa rakieta kosmiczna jednokrotnego użytku na paliwo ciekłe, wykorzystywana przez NASA w programach załogowych lotów kosmicznych Apollo i Skylab. Była to największa z rakiet należących do rodziny Saturn. Została zaprojektowana przez zespół pod kierownictwem Wernhera von Brauna i Artura Rudolpha w instytucie Marshall Space Flight Center przy udziale firm Boeing, North American Aviation, Douglas Aircraft Company, oraz IBM.


WIĘCEJ NA:


Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Saturn_V



*[3] Kompleks startowy 39 centrum Kennedy'ego (ang. Launch Complex 39, zazwyczaj używany jest skrót LC39) odnosi się do platform startowych LC39A i LC39B w Centrum Kosmicznym im. Johna F. Kennedy'ego na przylądku Canaveral w Stanach Zjednoczonych, które są używane do wystrzeliwania promów kosmicznych.

WIĘCEJ NA:

Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Kompleks_startowy_39_centrum_Kennedy'ego






BUDOWA STATKU KOSMICZNEGO APOLLO 13


Cytat:
Konfigurację statku kosmicznego Apollo 13 był prawie identyczny z Apollo 12. Struktura modułu dowodzenia został wzmocniony, aby pomieścić większy opór ze spadochronem ze względu na zwiększenie masy ciała. Na moduł księżycowy, modułami montaż urządzeń pamięci masowej (MESA) został zmieniony w celu uproszczenia wdrażania. Ponadto, doświadczenia przepływu ciepła i opłata detektor cząstek środowiska otrzymuje spektrometr wiatru słonecznego, magnetometr, eksperymentów i suprathermal detektor jonów w ALSEP.

Statek kosmiczny Apollo 13 składa się z tych samych składników jak wszystkie lądowania misji Apollo, składający się z dwóch części Command / Service Module Odyssey i dwóch części modułu księżycowego Aquarius. W wyniku wypadku, jednak żaden z tych składników zastosowano w dokładnie takie, jakie były pierwotnie przeznaczone.



Moduł usług



Na statku kosmicznego Apollo, Service Module (SM) miał zapewnić większość materiałów eksploatacyjnych takich jak tlen, wodę i energię dla misji. Był on również służyć jako podstawowy system napędu i manewrowania statku kosmicznego. Eksplozja zbiornika tlenu doprowadziły jednak do utraty materiałów i usług świadczonych ten modułu.


Command Module



Normalnie polecenie Module (CM), który został wyposażony w tapczany, służyła jako pomieszczenie dla załogi i centrum kontroli. Był w stanie pomieścić wszystkich trzech astronautów.


Lunar Module



Lunar Module (LM) został zaprojektowany do lądowania na Księżycu i zapewnienie bazy operacyjnej i pomieszczeniach, podczas gdy na astronauci byli na powierzchni księżyca. W tej misji, jednak działała jako kapsuła "ratunkowa". Również, jak moduł serwisowy nie mogła już zapewnić napędu, silnik pochodzenia LM był używany do wykonywania manewrów, aby zmienić trajektorię lotu sondy na na właściwy tor.



*[4]
Cytat:

James A. Lovell



Dowódca misji, urodził się 25 marca 1928 w Cleveland, Ohio. Otrzymał tytuł licencjata z US Naval Academy (1952) i został wybrany do drugiej grupy astronautów w 1962 roku. Był zapasowy pilot do Gemini 4, pilot Gemini 7. W maju 1971 roku został zastępcą dyrektora nauki i Wniosków w Johnson Space Center. Odszedł z NASA i Marynarki Wojennej w marca 1973 roku.


John L. Swigert, Jr



Pilot modułu dowodzenia, urodził się 30 sierpnia 1931 w Denver w stanie Colorado. Uzyskał tytuł licencjata w zakresie inżynierii mechanicznej na University of Colorado (1953), magister nauk w przestrzeni kosmicznej w Rensselaer Polytechnic Institute (1965) i magistra w dziedzinie zarządzania biznesem na Uniwersytecie Hartford (1967) . Został wybrany w piątej grupy astronautów w 1966 roku.


Fred W. Haise




pilot modułu księżycowego, urodził się 14 listopada 1933 w Biloxi w stanie Missisipi. Uzyskał tytuł licencjata w inżynierii lotniczej na Uniwersytecie Oklahoma (1959) i został wybrany w piątej grupy astronautów w 1966 roku. Był zapasowy pilot księżycowego Apollo 8 i dla Apollo 11, pilot modułu księżycowego Apollo 13.

WIĘCEJ O O CZŁONKACH ZAŁOGI MOŻNA ZNALEŹĆ TU:


Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/James_Lovell
Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/John_Swigert
Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Fred_Haise


ŹRÓDŁA:


Kod:
http://www.lpi.usra.edu/lunar/missions/apollo/apollo_13/overview/

Kod:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Apollo_13
__________________
"Żyjemy w świecie głupców
starających się nas złamać"
Odpowiedź z Cytatem
  #1.5
Kontekstowy

Avatar Pani Kontekstowa
 
Avatar
Skąd: HCFOR
Wiek: 28
Postów: 760
Apollo 13

loading...
 
  #2 (permalink)  
stare 30-08-2010, 00:53
Avatar kuki
Stały Czytelnik
 
Zarejestrowany: Mar 2009
Reputacja: 1847
kuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant future
Postów: 145
kuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant futurekuki has a brilliant future
Domyślnie

Film o Appolo 13, same oryginalne nagrania z tamtych wydarzeń. Emitowany na Discovery dawno temu, udostępnianie jest wyłaczone więc wklejam w code.
Kod:
Część 1
http://www.youtube.com/watch?v=XNeu9qY2oxo

Część 2 
http://www.youtube.com/watch?v=PfftKXh12IM
Oczywiście nie mogłem sie powstzymać, żeby nie wrzucić jakiego dokumentu












Dokumentacja misji Apollo 13
Kod:
https://docs.google.com/viewer?url=https://mira.hq.nasa.gov/history/ws/hdmshrc/all/main/DDD/17976.PDF
Raport śledztwa
Kod:
https://docs.google.com/viewer?url=http://ntrs.nasa.gov/archive/nasa/casi.ntrs.nasa.gov/19930074343_1993074343.pdf
Odpowiedź z Cytatem
Odpowiedz

Tagi
była, ciała, discovery, film, history, jego, jest, misji, nasa, object, oryginalne, pomoc, pożaru, przed, przez, razie, roku, temu, true, wylądował, wypadek, youtube, związek, związku, żeby


Użytkownicy aktualnie czytający ten temat: 1 (0 użytkownik(ów) i 1 gości)
 
Narzędzia wątku Przeszukaj ten temat
Przeszukaj ten temat:

Zaawansowane Wyszukiwanie
Wygląd

Zasady Postowania
Nie możesz zakładać nowych tematów
Nie możesz pisać wiadomości
Nie możesz dodawać załączników
Nie możesz edytować swoich postów

BB Code jest włączony
Emotikonywłączony
[IMG] kod jest włączony
HTML kod jest włączony
Trackbacks are włączony
Pingbacks are włączony
Refbacks are włączony

Skocz do Forum


Bestiarium